Monday, April 12, 2010

నీ రాకకై......

కాలమెంత కఠినమైనదో కదా...
కళ్ళు ఇంతలుగా చేసి...నీ రాకకై ఎదురు చూసే కొలదీ,
అది నా ఒంక కళ్లార్పకుండా చూస్తోంది.
మరి అది రేప్పవేయకపోతే...నాకిక కునుకేది...???

నేస్తం...నీకో నిజం చెప్పనా...
నా చుట్టూ ఉన్నవారెవరైనా "బెంగ"పెట్టుకున్నానంటే...
వాళ్ళకేసి ..చులకనగా, తక్కువగా చూసిన నేను...
ఈనాడు ఆ భావోద్వేగానికి లోనయ్యానంటే.....నమ్ముతావా...??
హు...నువ్వేమిటి...నన్ను చూసి నేనే..నమ్మలేకపోతున్నాను.

మనసు బరువేక్కిందంటే ఏమో..అనుకునే దాన్ని.
కన్నులు అరమోడ్పులు కాకపోగా ఆ భారమంతా..
కొన్ని శతాబ్దాలుగా నీ జ్ఞాపకాల శిలలను
నాగుండెల్లో సజీవంగా సమాధి చేసుకొన్నభావనను,
బహుసా...నా ఈ చిన్ని మనసు...
మోయలేక బరువెక్కిపోయిందేమో...అనిపిస్తోంది.

అయినా ఎవరు చెప్పారు ఎదురుచూపుల్లో ప్రేమ పెరుగుతుందని..??
నన్నేదిరిస్తే...గాలిని సైతం ఛిద్రం చేయాలనుకునే నేను...
నీకై నన్నేదిరించి మరీ ఎదురుచూసే...
నా చూపులను సైతం మరల్చలేకున్నాను.
దీన్నే...ప్రేమ పెరగటం అంటారా...కానే...కాదు...
ఏమీ చేయలేని..నా ఈ దుస్థితిని "అచేతనావస్థ"అని అంటాను.
దీనికి కారణం "ప్రేమే"నని అంటే..కాదు..."పిచ్చి" అని అంటాను.
చిత్రం !! ఇదేనేమో నీమీద నాకున్న "పిచ్చి ప్రేమ".

ఏ బాధనైనా, బంధాన్నైనా, భావాన్నైనా..
నాలోనే సమాధి చేయగల నేను...
నీ మీది ఈ భావాలను మాత్రం సమాధి చేయలేని..
అచేతనావస్థలో ఉండి...ఈ చేవ్రాలును భావయుక్తంగా వ్రాస్తున్నాను...

ఏది ఏమైనా , నా మనసు మాత్రం...... గతి తప్పి,
మతిలేనిదానిలా అగమ్యగోచరమైన త్రోవను ఎన్నుకుని,
మాలినీ మనోహరుని హృదయపుటంచులనైనా చేరుకోవాలని ప్రయత్నిస్తోందని...
బరువెక్కిన నా ఈ మనసు...అరమోడ్పులు కాని నా ఈ కన్నులు...నాకు తెలియజేస్తున్నాయి.

బహుసా ......ఇదేనేమో....."బెంగంటే".........